2006.12.10

Tips om iets aan een groep voor te stellen

Veel mensen hebben een hekel aan het spreken voor een groep. Ook als student moet je soms een werk voorstellen, een spreekbeurt houden of iets dergelijks. Deze tips kunnen je daarbij helpen:

  • Maak je vertrouwd met de plaats waarin je moet spreken. Zorg dat je er op voorhand bent. Verken de ruimte en test alle apparatuur uit die je zult gebruiken.
  • Zorg dat je de inhoud van jouw voorstelling goed beheerst. Als je op voorhand al weet dat dit niet zo is, maakt het je alleen maar zenuwachtiger.
  • Ontspan je indien nodig: gebruik een stressbal of leer jezelf op voorhand een paar ontspanningstechnieken aan.
  • Ga er vanuit dat jouw publiek je wil zien slagen. Het wil geboeid, gestimuleerd, geïnformeerd en geamuseerd worden.
  • Verontschuldig je nooit voor jouw zenuwachtigheid of wat dan ook. Doe je dat wel, dan trek je de aandacht van het publiek daarop. Dit terwijl veel mensen het waarschijnlijk nog niet eens hadden opgemerkt.
  • Concentreer je op de boodschap die je wilt brengen, niet op de manier waarop.
  • Spreek jouw publiek aan. Kijk naar hen, niet over hen. Kijk rond terwijl je spreekt en fixeer je niet op één persoon. Als je spreekt voor een publiek waarin er mensen zitten die je niet kent, zoek dan vooraf naar gekende personen. Zijn die er niet, maak dan vooraf een praatje met de mensen die er al vroeg zijn. Zo krijgen ze voor jou toch een beetje bekendheid. Kijk hen dan aan terwijl je spreekt.
  • Laat het publiek vragen stellen terwijl je spreekt. Dit zorgt er voor dat ze hun aandacht er beter bij houden. De afwisseling van spreker houdt hen eveneens beter bij de zaak.

Bron

http://www.studygs.net/speaking.htm

21:03 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: presentaties, secundair onderwijs, hoger onderwijs | |

2006.11.11

Over het verband tussen spinnen, leren, en aandacht in de klas...

Doe eerst deze proef: Houd een trillende stemvork naast een spinnenweb. De spin zal komen kijken en onderzoeken wat haar web doet trillen. Als je dit verschillende keren na elkaar doet, dan leert de spin bij. Ze weet dat er geen vlieg in haar web hangt en verwaardigt zich niet meer om te komen kijken.

Dit kan je ook leren als je aandacht moet geven in de klas: concentreer je op het essentiële. Het voordeel? Je draagt veel meer mee van de les. De volgende tips willen je daarbij helpen:

  • Denk, op basis van de vorige les, na waarover de nieuwe les zal gaan. Heb je nog vragen over de voorgaande les, stel ze dan vooraf aan de leerkracht. Bereid ook een aantal vragen voor die je over de nieuwe stof zou kunnen stellen in de les.
  • Laat je zo weinig mogelijk afleiden. Zet je vooraan in de klas. Ga niet naast leerlingen zitten die vaak de les verstoren. Richt je aandacht op de leerkracht door actief te luisteren en nota's te nemen.
  • Breng jezelf in de stemming door een aandachtige houding en gezichtsexpressie. Lig niet ongeïnteresseerd op jouw stoel.
  • Verander regelmatig van houding. Zit niet versteend op jouw stoel. Door af en toe te bewegen bevorder je jouw bloedcirculatie. Daardoor wordt er meer zuurstof naar je hersenen gevoerd en blijf je beter aandachtig.
  • Stel een vraag, verzoek om verduidelijking of begin een dialoog met de leerkacht en de klas op momenten dat het kan.
  • Train jezelf om je niet te laten afleiden:
    • Leer jezelf om een aantal dingen te negeren, zoals iemand die binnenkomt in de klas, een deur die toeknalt, ...
    • Leg een rechtstreekse verbinding, een tunnel, tussen jezelf en de leerkracht:
      • Laat andere leerlingen kuchen of bewegen zonder dat je naar hen moet kijken.
      • Als je met iemand praat, richt dan al jouw aandacht op hem. Kijk hem aan en luister alleen naar wat hij zegt.
      • Als je merkt dat je toch afgeleid wordt, breng je dan weer bij de les door jezelf tot de orde te roepen.

Bron

http://www.studygs.net/classr.htm

12:44 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: secundair onderwijs, hoger onderwijs, aandacht, concentratie | |

2006.11.06

Notities maken bij een tekst

Om een doorlopende tekst vlotter te kunnen studeren is het soms beter om er notities bij te maken. Deze vier stappen kunnen je daar bij helpen:

  • Stap 1: Lees de tekst cursorisch door maar toch aandachtig genoeg om hem te begrijpen. Neem nog geen notities, maar probeer het geheel te verstaan. Het is aanlokkelijk om het toch te doen, maar dat is niet zo efficiënt: wellicht schrijf je te veel informatie op en ben je aan het kopiëren zonder te begrijpen.
  • Stap 2: Lees de tekst opnieuw:
    • Zoek de hoofdgedachten van de tekst en de belangrijkste bijgedachten.
    • Leg het boek even weg.
    • Verwoord nu de hoofd- en bijgedachten. Als je de informatie in je eigen woorden weergeeft, ben je er actief bij betrokken.
  • Stap 3: Zet de informatie nu op papier zoals je ze verwoord hebt:
    • Schrijf deze informatie niet letterlijk over uit het boek.
    • Voeg details toe in de mate dat je ze nodig hebt om te begrijpen.
  • Stap 4: Herlees jouw notities en vergelijk ze met de tekst. Vraag je daarbij af of je echt alles begrijpt.

Bron

http://www.studygs.net/index.htm

20:23 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: samenvatten, noteren, structureren, secundair onderwijs, hoger onderwijs | |

2006.09.23

Tussenspel: over leerattitudes en de band met "het echte leven"

Toevallig - je weet wel, je tikt iets in in Google en laat je vangen door een titel van een website - kwam ik dit tegen: Things NOT to Learn in School. Lieven zou Lieven niet zijn als zijn nieuwsgierigheid niet onmiddellijk werd gewekt. Ik hou van ironie, sarcasme en cynisme, zie je. Wat ik las, wil ik jullie niet onthouden. Het gaat over een aantal misverstanden bij het schoolse leren. Deze konden niet uit deze weblog geweerd worden. Zie het als een tussenspel, maar dan wel een ernstig tussenspel, ook al zijn sommige dingen zeer herkenbaar!

  • 70% is meer dan genoeg. Misverstand nummer 1: 70% is niet genoeg. In geen enkele job zal men tevreden over jou zijn als je slechts in 70% van de gevallen je werk goed doet. Een chirurg mag geen 3 operaties op de 10 laten mislukken, een winkelier mag niet in 3 gevallen op de 10 te weinig wisselgeld teruggeven, een schilder mag je niet laten zitten met een kamer die slechts voor drie vierden geschilderd is (dat is 75%). Op school wordt 70% tot 75% gezien als voldoende. In het echte leven verwacht men van een werknemer dat hij alle antwoorden kent en altijd alles volledig afwerkt...
  • Toetsen en examens bestaan meestal uit meerkeuzevragen. In het dagelijkse leven wordt je zelden geconfronteerd met meerkeuzevragen: je krijgt zelden vier antwoordmogelijkheden voorgeschoteld waarvan er een zeker en vast  juist is. Nee, in het echte leven wordt je regelmatig geconfronteerd met een oneindig aantal mogelijke antwoorden waarvan er geen enkel het enige juiste is. Erger nog, soms heb je maar twee keuzemogelijkheden die allebei even slecht zijn. Daar komt nog bovenop dat de giscorrectie van het leven echt, duur en soms fataal is.
  • Je krijgt altijd nog een herexamen. Op school misschien wel, in het dagelijkse leven zelden. Ok, in het leven krijg je altijd een volgende kans, maar vaak nadat jouw mislukkig je zwaar werd aangerekend. Het is zelfs zo dat je sommige mislukkingen voor de rest van jouw leven zal meedragen. Je moet fouten mogen maken om te leren, dat is waar. Maar je moet beseffen dat fouten buiten de school gemaakt, vaak zwaar bestrafd worden.
  • Ze kunnen ons niet allemaal laten zakken. Toch wel. Geen enkele school kan zijn niveau zo verlagen dat er slechts een klein aantal leerlingen zakt. Elke werkgever stelt minimum eisen aan zijn werknemers: hij wil zijn product een minimale kwaliteit meegeven. Doet hij dit niet, dan zal zijn zaak snel op de fles gaan.
  • Je moet er bij horen. Als student kan je soms bewust minder gaan presteren omdat je erbij wilt horen en niet wil doorgaan als een "blokbeest". Ook dit is geen realistische attitude. Eens je werkt, zal er zelden iemand een promotie aan zich laten voorbijgaan om er bij te blijven horen.
  • Je moet enkel maar kennen wat er in de test gevraagd wordt. Je weet wel: "Wat moeten we kennen voor het examen?" is een vraag die je in de aanloop naar de examenperiode vaak hoort. Fout: een test is een steekproef van wat je weet. Je wordt verondersteld alles te kennen. Dat zal je snel genoeg merken.
  • Wees niet te slim. Iemand met goede mogelijkheden moet zich kunnen ontwikkelen. Te vaak nog wordt er gedaan of hoogbegaafdheid een luxeprobleem is waar er niets moet voor gebeuren. In tegendeel: de betere studenten zouden het zelfwaardegevoel van minder gemotiveerde en risicostudenten aantasten. Het is zeer de vraag of het onderwijs uit angst voor een te hoge uitval zijn niveau niet te veel naar beneden haalt waardoor de betere studenten geen voldoening meer beleven aan hun uitstekende resultaten. 
  • De leerkracht moet er maar voor zorgen dat ik het ken en kan. Dit is goedkoop zelfbedrog. Een goede leerkacht biedt je de mogelijkheid om te leren. Jij beslist zelf of je leert. Dit kan slechts als je actief leert. Een echte student...
    • ...gaat actief op zoek naar dingen die hij kan leren...
    • ... leert oneindig veel meer dan de leerstof die hij moet kennen voor het examen...
    • ... leert oneindig veel meer dan de leerstof die de leerkracht in zin hoofd kan stampen als hij gewoon passief in de klas zit...
    • ... gebruikt de leerkracht als een middel, als een bron van informatie...

We hebben tegenwoordig de mond vol van "levenslang leren". Dit wou ik gewoon even met jullie delen. Het stemt alleszins tot nadenken...

Bron

http://members.aol.com/darrwin/10lesson.htm#smart

12:31 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: secundair onderwijs, basisonderwijs, attitudes | |

2006.08.19

Samenvattingen maken

Een samenvatting...

  • ... is een weergave in eigen woorden van wat essentieel is.
  • ... geeft een antwoord op de vraag: "Wat zegt de auteur hier eigenlijk?"
  • ... is het resultaat van het aandachtig "luisteren" naar de auteur.
  • ... blijft trouw aan de nadruk die de auteur legt op bepaalde feiten en aan zijn interpretatie.
  • ... is het niet oneens met en geeft geen kritiek op de overtuiging van de auteur.

Ze voegt dus geen dingen toe die niet in het werk van de auteur beschreven staan en geeft alles weer zoals het er staat. Ze blijft dus steeds neutraal en onpartijdig.

Tips om een paragraaf samen te vatten:

  • Lees de paragraaf tweemaal.
  • Zonder de kernzin af. Als deze de betekenis van de paragraaf nauwkeurig weergeeft, is dat de samenvatting.
  • Onderlijn belangrijke zinnen en zoek uit of er belangrijke verschillen of tegenstellingen zijn die de essentie van de paragraaf vormen.
  • Schrijf een eigen samenvatting die gebruik maakt van de kernzinnen en verschillen.

Tips om een eenvoudig artikel samen te vatten:

  • Vraag jezelf af waarom dit artikel geschreven is.
  • Vraag jezelf af voor welk publiek dit artikel geschreven is.
  • Kijk naar de invalshoek van de auteur. Heeft hij een speciale bedoeling of neemt  hij een bijzonder standpunt in?
  • Vergelijk de begin- en de eindparagrafen met elkaar.
  • Lees het artikel meer dan één keer.
  • Onderlijn sleutelwoorden en -zinnen of woorden en zinnen die verschillende keren herhaald worden.
  • Maak onderscheid tussen het hoofdthema en de ideeën die dit thema ondersteunen of dit thema herhalen of onder een andere vorm weergeven.
  • Maak een samenvatting van verschillende zinnen die het hoofdidee van de auteur ruim genoeg weergeeft om de inhoud van het artikel te omvatten.

Tips om een moeilijk artikel samen te vatten:

  • Lees het artikel eerst cursorisch: overloop de tussentitels en de eerste zinnen van alle paragrafen.
  • Zorg eerst dat je alle moeilijke begrippen begrijpt: gebruik daar voor een woordenboek of een lijst met vaktermen.
  • Vergelijk de begin- en eindparagrafen met elkaar.
  • Lees het artikel ten minste twee maal, liefst meer.
  • Zonder elk belangrijk idee af als je het tegenkomt in het artikel en geef het weer in een volledige zin.
  • Leg de stelling van het artikel vast in één zin.
  • Zorg dat je begrijpt hoe de ideeën in verhouding tot elkaar staan:
    • Vergelijkend?
    • Tegenstellend?
    • Oorzaak-gevolgrelatie?
    • Probleemoplossende patronen?
  • Schrijf jouw samenvatting door de redenering van de auteur uit jouw lijst van belangrijke ideeën te halen. Vestig de aandacht op relaties door gebruik te maken van woorden zoals:
    • niettemin
    • toch
    • desondanks
    • hoe dan ook
    • toch
    • echter
    • in tegenstelling tot

Bron

http://www.texas.edu

13:33 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: samenvatten, secundair onderwijs, hoger onderwijs, structureren | |

2006.07.28

Projecten zijn goed voor de moraal

Een project kan verschillende vormen hebben:

  • Je maakt een taak.
  • Je schrijft een eindwerk.
  • Je leert een cursus.
  • ...

Een project is heel wat anders dan leren om te leren. Een project zorgt ervoor dat de motivatie in stand wordt gehouden.

  • Je stelt jezelf een doel dat je graag zou bereiken.
  • Je bent actief. Je zoekt naar middelen om jouw doel te bereiken.
  • Je hebt niet de indruk dat je voor niet werkt. Alle dingen die je doet, zelfs de onaangename, krijgen betekenis.

Wat heb je nu nodig om jouw projecten te realiseren?

  • Een aantal kwaliteiten: Welke kwaliteiten heb je al en welke zal je nodig hebben? Bijvoorbeeld:
    • gesprekken kunnen voeren
    • nauwkeurigheid
    • logica
    • uithoudingsvermogen
    • abstractievermogen
    • ...
  • Een aantal vaardigheden: Welke vaardigheden bezit je al en welke zal je nodig hebben? Bijvoorbeeld:
    • een cursus kunnen samenvatten
    • informatie kunnen opzoeken
    • informatie kunnen interpreteren
    • verbanden kunnen leggen
    • een verslag kunnen schrijven
    • ...

Waarom zou je jezelf doelen stellen?

  • Je geeft een richting aan jouw inspanningen en je werkt niet in het wilde weg.
  • Je werkt efficiënt.
  • Je lost problemen op.
  • Je kan jouw project opdelen in verschillende opeenvolgende tussenstappen. Op die manier blijft elk doel haalbaar en werk je aan de realisatie van het volledige project.
  • Je blijft gemotiveerd.
  • Je gaat vooruit.

Als je als doel formuleert, dan moet je wel op enkele dingen letten:

  • Het doel moet specifiek zijn: je moet precies weten wat je gaat doen.
  • Het doel moet meetbaar zijn: je moet objectief kunnen vaststellen of je het doel gehaald hebt.
  • Het doel moet aanvaardbaar zijn: je moet er voor zorgen dat jouw doel zinvol is, dat men het aanvaardt dat je het nastreeft.
  • Het doel moet realistisch zijn: je moet vooraf weten of je dat doel wel kan halen. Als het doel te hoog gegrepen is, dan leidt het alleen maar tot teleurstelling en moedeloosheid.
  • Het doel moet tijdsgebonden zijn: Je moet voor jezelf vastleggen wanneer je het doel wil behaald hebben. Een doel zonder een tijdslimiet is niet van die aard dat het problemen helpt oplossen.
  • Het doel moet uitdagend genoeg zijn: Te gemakkelijke doelen zijn net zoals te hoog gegrepen doelen niet motiverend. Te gemakkelijke doelen zetten je niet aan om inspanningen te leveren.

 

Bronnen:

http://www.keepschool.com + http://www.onderwijsachterstanden.nl

12:20 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: secundair onderwijs, hoger onderwijs, motivatie, leerdoel, leerproject | |

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9