2007.07.06

Leren leren is leren mislukken

Wie leert, wordt af en toe geconfronteerd met een mislukking. Op zich is dat niet erg en hoort het erbij. Hoewel iemand die faalt het op het moment zelf meestal anders ervaart, zeker in examensituaties.

Het mislukken op zich is ook een leerervaring, tenminste als men bereid is er iets mee te doen. Moest iedereen bij een mislukking opgeven, dan zouden er nooit uitvinders geweest zijn. Bij mislukken hoort altijd reflectie (Wat wist je nog niet? Wat interpreteerde je verkeerd? Wat ben je vergeten?) én zelfreflectie (Hoe keek je er tegen aan? Was je voldoende voorbereid? Lag het binnen jouw mogelijkheden?). Vooral die zelfreflectie kan soms heel confronterend zijn.

Eén ding is voor mij zeker. Iedere mens is per definitie een lerende mens met eigen mogelijkheden. Iedere mens heeft eigen capaciteiten. Hij is het aan zichzelf , maar ook aan de gemeenschap, verplicht deze capaciteiten te benutten. En dit kan hij alleen maar als hij het aandurft te blijven leren tot hij aan de grens van zijn capaciteiten zit, en liefst nog net erover. En die grens bereik je maar als je durft te mislukken. En als je deze mislukking niet wegredeneert maar er iets mee doet.

22:56 Gepost door Lieven Coppens in Leren studeren | Permalink | Tags: mislukken, secundair onderwijs, hoger onderwijs | |

De commentaren zijn gesloten.